'Stief' kinderen

Soms doe je dingen waarvan je vroeger zei: ‘dat nooit’ zoals…. op vakantie gaan met ‘stiefkinderen’, hoewel de mijne dat strikt genomen (J. en ik zijn nog ongehuwd) niet zijn. Maar omdat J. en ik deze zomer allebei naar Zuid Afrika willen en ik het in mijn eentje niet zie zitten gaan we samen. Bijkomend voordeel (voor mij) is de medische kennis van J (in het dagelijks leven chirurg) die misschien nog van pas komt. Dus...Johannesburg it is!
J en ik plus zes kinderen, van 8 tot bijna 18. Drie van hem en drie van mij.

Mijn moeder roept nog, ‘Zou je dat nou wel doen’? ‘Als het niet goed gaat is straks je relatie voorbij’ (zij is een positieve vrouw). Zou kunnen maar hier staat tegenover dat als deze vakantie een succes wordt we alles aankunnen, zoals….samen skieen in Morgins (zodat ik niet meer in de bergen hoef te rijden).

Het gaat goed! Tenminste, bijna altijd…. Ik ken mijn stiefkinderen drie jaar en waar het gevoel voor je eigen kinderen vanzelfsprekend is, is dat niet het geval bij je stiefkinderen. Kan ‘next of kin’ zich figuurlijk ‘doodvechten’ een verzoening is nooit ver weg….met stiefkinderen is hier geen sprake van…een relatie met hen vergt energie, tijd, geduld en incasseringsvermogen (want mijn puberende stiefdochter weet alles beter….en haar puberende broer behandelt kind 1 2 en 3 niet anders dan z’n jongere broertje….en da’s wennen).

Energie is geen virtue of mine….het laagje verf op een stiefrelatie is dun en dus gauw beschadigt…Voordeel is dat dit alvast de generale repetitie is voor later, als ze met aanhang op de proppen komen….

Ik geef toe dat ik me iedere dag wel een paar keer heb geergerd en ik heb moeite met alles wat bij een puber hoort… Stiefkinderen…je houdt niet van ze met hetzelfde gemak als van je eigen kinderen…toch hecht ik me aan ze en maak me zorgen of ze het wel redden want je wilt dat ze gelukkig zijn…..

Naast de ergernissen bracht onze reis mooie dingen zoals het plan om met stiefzoon T. (zodra de financiën het toelaten) de Kilimanjaro te beklimmen…En ach zo’n berg…da’s natuurlijk een makkie vergeleken bij de rest ;-).

Inspiratie

Tien uur in de ochtend. Ik zit achter mijn bureau een spelt croissantje en dubbele koffie verkeerd weg te werken (speltcroissantjes zijn groter dan normale) en heb zin om een stukkie te schrijven voor m’n blog (dat ik sinds een jaar ernstig verwaarloos).

Maar waarover? De onderwerpen schieten me niet te binnen. Bovendien ontbreekt het me aan tijd…(diepe virtuele zucht)……

Kind 1, 2 en 3 hou ik voor dat als ze iets echt graag willen het ook lukt maar aangezien ik niet altijd ‘practice’ wat ik ‘preach’ is mijn excuus steevast…inspiratoire inflatie en gebrek aan tijd…

Tuurlijk….drie kids, een geliefde, bijna fulltime baan en huishouden is niet niks. Helemaal nu kind 1 naar de middelbare school gaat (in de stad) en ik iedere dag met hem meefiets hoewel hij, autonoom als ie is, het natuurlijk prima in z’n eentje kan.

Voordeel van die 15 dagelijkse kilometers is een betere conditie en een ( klein beetje) strakker in m’n vel…

Vijf keer per week fietsen kind 1 en ik om half acht naar school (één week lang op mijn verzoek nog iets eerder om maar weer op tijd thuis te zijn omdat kind 3 hardnekkig weigert om alleen naar school (aan de andere kant van de straat) te fietsen als kind 2 een weekje op kamp is.

Moe, bezweet en met rode konen zet ik mijn, met verlofdagen gekochte, Batavus favoriet in de fietsenstalling….In gedachten zie ik kind 1 veranderen van lagere schoolkind in een puber, een slungel met slotjesbeugel en bereid me voor op een nieuwe rol….die van ‘je bent best belangrijk maar eh wel liever onzichtbaar’ ;-)…

En daar heb ik meer moeite mee dan kind 1….. Aan de andere kant, al die veranderingen zijn wel een bron van inspiratie. Dat dan weer wel!

Overstock

Cashmere again!

Als je, net als ik een fan bent van cashmere en niet in de upper income bracket vertoeft zelfs dan kun je geweldige ‘cashmere koopjes’ scoren.

Omdat ik mijn vorig jaar in Milaan aangeschafte Missoni poncho in een taxi in Barcelona laat liggen zoek ik naarstig naar een nieuw exemplaar, het liefst van cashmere.

Op www.perfectlybasics.com worden cashmere poncho’s van Repeat aangeboden voor € 259,00. ‘Helaas’ is deze poncho in alle beschikbare kleuren reeds uitverkocht en bovendien aan de dure kant, een goedkoper alternatief vind je op www.overstock.com.

Het Amerikaanse bedrijf Overstock koopt overtollige voorraden van producenten uit de hele wereld en biedt deze op hun website aan met een behoorlijke korting. Ik koop er een handgemaakte camelkleurige poncho van 100% pashmina uit Nepal voor € 110,00 euro (inclusief verzendkosten en belastingen). Vijf dagen later valt de poncho in de brievenbus en sluit ik mij geheel aan bij de lovende reviews op de site!

cashmere voor een koopje

Nu de mussen van het dak vallen, het uv stralingspercentage zijn hoogtepunt bereikt is het tijd om alvast eens na te denken over het aanvullen van je herfstgarderobe. Zin in dat kekke jurkje van Kyra & Co of een truitje van Repeat? Neem dan een kijkje op www.perfectlybasics.nl.
Zin in een paar lange laarzen voor de winter? Surf dan naar www.omoda.nl waar nu o.a. Shabbies of de lookalikes van SPM met kortingen worden aangeboden. HABby shopping!

Ontmoeting

Ontmoeting

Vandaag had ik een afspraak met zakenvriendin Floor, en hoewel ik in New york ooit voor haar moeder werd aangezien, ben ik gek op deze blonde hardcore import Rotterdamse. Ik herken veel van haar in mezelf en ach we schelen MAAR 10 jaar.

Van het ene onderwerp rollen we moeiteloos in het andere, de HAB, Hip and Budget. De naam van een tijdschrift dat we vorig jaar op de markt wilden brengen….want hoewel de crisis nog niet had toegeslagen beschikten we niet over voldoende pegulanten….

En nu is er opeens toch een kans dat we het tijdschrift, online, aan de m/v gaan brengen…. Zo zie je maar….aan iedere ontmoeting heb je iets…. En dan bedoel ik niet die chocolade muffin die ik net in luttele secondes naar binnen heb gewerkt…maar in dit geval gewoon weer even de stukjes lezen op mijn budgetqueen blog ….

Het laatste stukje ‘inspiratie’, dateert van 8 april vorig jaar… maar ik weet het weer….ik kan het weer……toveren met letters en woorden….

Alleen die spreekwoordelijke schop onder de kont he….…dus Floor come on….let’s make it happen…

Waarom

Ik weet niet of de titel voor dit stukje goed is gekozen maar het is het eerste dat me te binnenschiet....een paar maanden geleden begon ik enthousiast aan het schrijven voor mijn weblog....maar na de voorjaarsvakantie wil het niet meer vlotten....mijn gedachten zijn bij de blikken verf, stucwerk (alles beter dan de huidige pizzeria muren), de failliette parketvloer, binnenschilders, buitenschilders....er blijft weinig ruimte over voor woorden, mooie, lelijke, spannende en onverwachte....de chemie tussen mij en de pen bladdert af gelijk de verf op mijn voordeur en dat terwijl ik hunker naar het schrijven van een dikke roman...
Het webblog is mijn playground...om te oefenen voor het grote...het echte werk...maar net als die heimelijke verliefdheid is de gedachte hieraan mooier, spannender....
En al ontstaan de mooiste dingen vaak in slecht tijden of onder erbarmelijke omstandigheden (tevredenheid brengt nu eenmaal geen grote geesten voort)...ik dompel me liever onder in de dwaasheid van het dagelijks bestaan...en vestig mijn hoop op kind 1 die met klasgenootjes een tijdschrift maakt....de titel is nog niet bekend maar het wordt vast leuk!