Coffee Comfort

Niks zo lekker als een ‘bakkie koffie’ in de ochtend….middag….of avond…. Op kantoor beschikken we gelukkig over een (voor office standards) luxe (en gratis!) cafeïne voorziening…’t is een eindje lopen maar dat is dan weer goed voor de conditie. Er gaan per dag heel wat Latte Machiato’s, Lungo’s, Americano’s en Cappuccino’s doorheen… Koffie halen is voor onze afdeling ‘a social event’ omdat je altijd wel iemand tegenkomt die ook op weg is naar de koffieautomaat, de meeste deals worden volgens mij dan ook gesloten in de pantry! En dat maakt koffie halen tot een tijdrovende bezigheid, behalve voor H., onze uitzendkracht. Nu slaat H. de meeste collega’s over, dus dat levert tijdwinst op maar toch….zo snel als H. koffie haalt…voordat je het weet staat ie weer achter je….met een dampende mok... te lezen wat je net via linked in of hyves de wereld intypt en geen tijd om het scherm weg te klikken ;-).

Deze cafeïneverslaafde houdt van alle soorten koffie behalve de huis-tuin- en keuken variant. En met sportverslaafde kiddo’s kom ik nogal eens in achteraf gymzaaltjes, waar een bezemkast dienst doet als koffievoorziening….en een dubbele bravilor het toppunt van luxe is. ‘Koffie, koffie, lekker bakkie koffie, jongens wie lust er een bak…..zong Rita Corita en ze heeft gelijk….there is a whole lot of happiness in koffie… Bij een abonnement op Elle Wonen kreeg ik een Nespresso cadeau en sindsdien sluit ik eens in de zoveel tijd achteraan in een ‘Russische’ rij voor de kassa in de Nespressoshop waar het personeel chiquer is dan de meeste spullen die ze verkopen….! Maar de lekkerste koffie in Rotterdam e.o. is van (het Rotterdamse bedrijf) Santos. Bij buurtcentrum Z., my favorite Tuesday afternoon hangout kost een koffie verkeerd € 1,20).

Voor een glimmende Italiaanse koffiemaker wil ik m’n nespresso apparaat echter wel inruilen of naar stoffiger oorden verbannen. Een espressomachine van goede kwaliteit aanschaffen voor een budgetprijs is niet eenvoudig maar misschien biedt de koffiediscounter uitkomst. Gemiddeld zijn de prijzen van de machines die op deze site worden aangeboden 40% lager dan de adviesprijs.

Tip 1: De Gaggia Titanium! Check out prijzen en reviews op http://www.koffiediscounter.nl/.

Tip 2: begin de zaterdag met een ristretto, lungo of machiato in de Nespresso shop in de Bijenkorf….kost je helemaal niks ;-).

Schrijven

Als vriendinnen vragen waarom ik blog antwoord ik altijd dat ik oefen....mijn blogberichten zijn vingeroefeningen en bloggen is de generale repetitie..voor later...als ik op een willekeurige dag begin te breien met alle woorden die ik tot dan toe heb gevonden want woorden zijn mijn passie en tekst m'n beste vriendje.
Schreiben wollte Ich schon fruh aber die Worte fand Ich erst spater schreef de Duitse auteur Heinrich Boll ooit.... I'll drink to that!

T., L. and C.

Sommige zinnen zijn zo prachtig, de woorden zo mooi dat ik wou dat ik ze zelf had bedacht, geschreven....zoals de tekst van 'Make you feel my love', in een paar coupletten de liefde voor 'the wind beneath my wings' weergeven...voor hen en voor hen alleen ga ik naar het einde van de wereld en terug als het moet.
Your children, you literally want to die for them, zei een Engelse vriendin ooit...en zo is 't.
Dus lieve T., L., en C., this one's for you

Er was een dag
dat ik niet wist
niet wist of ik wou
ik wou wel
maar toen 't was wist ik niet meer
of ik nog wou
't was alleen geen keuze meer
't was zo
en nu
en vast ook toen
ik niet meer wist of ik wou
lag al vast...voor later
dat ik zo ontzettend
zo ontzettend veel
van jullie hou...

Historische held!

Tot 15 oktober a.s. kun je nog stemmen op de Grootste Rotterdammer (http://www.gemeentearchief.rotterdam.nl/grootsterotterdammer).

Desiderius Erasmus werd in 2007 en 2008 tweede! Onlangs verscheen een stripverhaal over zijn leven : Desiderius in Europa. Het stripboek is te koop in de boekhandel en kost € 3,95!

Gaan voor die baan!

‘Bedrijven verplichten een bepaald aantal vrouwen in topposities te benoemen’? Wat een mal idee! Nederland kent weliswaar een lage participatiegraad van vrouwen in het arbeidsproces en relatief veel parttime werkende vrouwen, maar dat is de vrijheid van kiezen! Helemaal niet deelnemen aan het arbeidsproces lijkt me onverstandig, het is goed om voor jezelf te kunnen zorgen, in goede en..slechte tijden.

Een mooie taak voor de overheid om ons hierop te wijzen (dus ‘Gaan voor die baan!) maar verder moet je het zelf doen! Ik heb er nooit over nagedacht om niet te werken en als alleenstaande ouder met LAT relatie heb ik inmiddels die keuze ook niet meer er moet immers brood (liefst met beleg) op de plank.

Ben van huis uit gewend om m’n eigen boontjes te doppen en volgens mijn vader, ‘feminist’ avant la lettre, heeft een vrouw geen vent nodig maar een goede baan ;-).

Met een (bijna) fulltime functie met flexibele werktijden participeer ik in grote mate in het leven van mijn kinderen want als ze18 zijn wil ik geen spijt hebben dat ik te weinig tijd met ze heb doorgebracht en met een boel ‘ge-juggle’ moet het lukken.

Vrouwen bereiken op eigen kracht wel de top…als ze dat willen. Manifest of quota? Nee dank u wel!

A new look

Collega J. ziet er altijd uit om door een ringetje te halen....en daar geeft ze niet veel geld aan uit! Vandaag draagt ze een paar laarzen die ze voor € 2,00 heeft gekocht op de markt. In haar laarzen draagt ze sokken met een bontrand die ze om de schacht van de laarzen slaat. Resultaat A complete new look for a pair of old booties! J. kocht haar sokken voor een paar euro bij action.nl maar daar zijn ze inmiddels uitverkocht. Voor sokken met een bontrand kun je ook terecht bij morethanthis.nl en sokkenmarkt.nl/. Pimp those boots!

In charge

In de stoel tegenover me zit S. Ze vertelt dat ze gaat scheiden. Dat nieuws komt niet als een verrassing. S. ziet mij als 'ervaringsdeskundige' en stort regelmatig haar hart bij mij uit. Ze worstelt nog met de vraag 'hoe vertel ik het hem' en ik denk terug aan mijn eigen 'point of no return', ik zit achter het stuur van mijn auto en rijd langs het kantoor van de woningbouwstichting aan de Prinsenlaan. Het duurt dan nog twee jaar voordat ik daadwerkelijk met kids ergens anders ga wonen. S. heeft nog een lange...en ook eenzame weg te gaan.
Ik heb nooit meer iets van mijn schoonouders gehoord...het voelt alsof je een zinnetje bent in krijt geschreven dat van het schoolbord wordt gewist. Hetzelfde gebeurt met zijn vrienden die ik na 11 jaar ook een beetje als de mijne beschouw..niks nada niente, geen woord, kaartje of telefoontje. Ik ben wisselend boos en verdrietig geweest. 15 jaar lang zitten deze mensen aan mijn eettafel, we drinken wijn en voeren we gesprekken tot diep in de nacht. Ik vertrek letterlijk en figuurlijk met lege handen uit mijn huwelijk...maar neem mezelf gelukkig mee. De scheiding is met recht de meest ingrijpende gebeurtenis in mijn leven maar ik heb er geen spijt van. De eerste jaren zijn het moeilijkst...de pieken en dalen wisselen elkaar sneller af dan Contador de Mont Ventoux naar beneden fietst.

Nu...bijna vijf jaar later sta ik er weer...de kids en ik hebben het goed..het is gezellig in huis en de momenten waarop ik bijna letterlijk geen adem meer krijg worden minder....net als de woede en het verdriet. Alles krijgt een plek. Maar nog iedere dag mis ik de dingen die in een relatie het meest vanzelfsprekend zijn zoals iedere dag mijn kinderen even 'huggen'en zeggen hoe geweldig ze zijn. Daar verandert ook mijn liefste lief niets aan. 't is zoals het spreekwoord zegt 'scheiden doet lijden'maar met de jaren verandert de 'lange ij' weer in een 'korte ei'.