Breien

Ze zijn er weer! De lange winteravonden waarop we met z’n allen onderuitgezakt,

‘t liefst onder een dekentje, op de bank televisie kijken. Maar na een paar avonden buizen heb ik het wel gezien en moet ik weer wat om handen hebben….Tussen de regenbuien door fiets ik op mijn Batavus naar Le Marin (Zeeman) ik een paar bollen wol (vanaf € 0,99 per bol) en breipennen (€ 0,99) koop. Op internet vind ik een (Noors) patroontje en begin aan mijn eerste sjaal. Meestal begin ik veel te enthousiast aan allerlei ingewikkelde breisels met als resultaat dat ik niks afmaak en er op zolder stapels plastic tasjes liggen met halve truien omdat ik het na het voor- of achterpand niet meer zie zitten.

Maar deze week heb ik ’s avonds twee sjaals gebreid, eentje voor collega J. en eentje voor stiefdochter E. Breien is leuk en breiende filmsterren zoals Julia Roberts maken het hip.

Op de middelbare school brei ik tijdens de lessen, truien voor vriendjes…maar helaas zit hier ook een patroon in…zodra de trui af is, is de relatie dat ook…Het duurt dan ook een tijdje voordat ik het aandurf om een trui voor mijn lief J. te breien maar op een regenachtige zaterdag rijden we naar Leiden en kopen in een piepklein zaakje in een achteraf steegje de mooiste wol die we kunnen vinden, genoeg voor een sjaal, een trui en een omslagdoek. Dat is nu ruim een jaar geleden en de trui is nog steeds niet af evenmin als de omslagdoek. De sjaal wel, maar die is J. helaas kwijtgeraakt.

Af en toe ruik ik even aan de bolletjes wol, de geur van echte scheerwol. Dan brei ik weer een klein stukje. Maar de meeste tijd staan de plastic tasjes zielig naast de rode bank van J. Maar goed, de wol is dik, de pennen (nr.10) ook, met een beetje goede wil is het ‘binnenkort’ af.

Ik ben blij met lange avonden….(de dagen gaan snel en lijken zo kort) en het tikken van de breipennen. Misschien begin ik een breiclub, weer eens wat anders dan een leesclub….Beppen & Breien lijkt me wel een leuke naam!

Out of Pocket

€ 100 voor een spijkerbroek ipv €250, een droomdeal? Voor sommige van mijn vrienden, absoluut.
Je loopt dan wel in een echte designer spijkerbroek. Maar zelf zou ik het er, ook al had ik de briefjes van € 100 voor het oprapen, niet voor over hebben.
Ben je van de 'grote' merken en bezorgt het woord mainstream je koude rillingen meld je dan aan voor de nieuwsbrief van The Outnet.com (zusje van Net-a-Porter). Voor een uurtje virtueel windowshoppen heel leuk en als J. ooit mijn hand gaat vragen dan koop ik hier mijn 'witte' jurk ;-).

Roestig Ros

Vriendin F. vertelt dat haar fiets is gestolen, uit de achtertuin.

‘Stond ie op slot’, wil ik weten.

‘Tuurlijk’, zegt ze.

En ik denk aan mijn jeugd die ik doorbreng, in een klein dorpje in het hoge Noorden.

Van fietssloten hebben we nog nooit gehoord en ook de achterdeur staat altijd open.

Wat een verschil met nu….ben iedere avond minstens een kwartier bezig om alles af te sluiten (en ik heb een klein huis ;-) ). Fort Knox, plaagt J!

En ik denk aan mijn Batavus Favoriet, waar ik pas sinds kort op durf te fietsen…en alleen omdat J. mijn roestig ros, zonder dat ik het weet, bij het grof vuil heeft gezet.

Is de stad een gevaarlijke plek om te wonen of zijn op het platteland de deuren inmiddels ook op slot? Als ik het programma Opsporing Verzocht mag geloven dan wonen wij in een levensgevaarlijk en explosief gebied waar iedere voorbijganger een verdachte lijkt.

Onveilig in de Randstad? Het leven gaat er in ieder geval sneller…en soms gaan de gebeurtenissen ongemerkt aan je voorbij……!

Eb en Vloed

Wie denkt dat je op de Waddeneilanden niet kunt shoppen komt bedrogen uit….in ieder geval op Vlieland! Zodra ik voet aan wal zet loop ik zo hard ik kan door de Dorpstraat naar Eb en Vloed. Sinds kort gehuisvest in een charmant pandje op nr. 5. Op enkele minuten van de Veerboot ;-). De enige winkel die ik ken waar ze Woolrich jackets verkopen, naast nog veel meer mooie merken zoals Ugg, Odd Molly en Taifun. Sinds kort is er een outlet en….een webwinkel. Al is het natuurlijk geen straf om naar Vlieland af te reizen! www.ebenvloed.nl.

Bargain in the bin

Schreef er laatst al over maar hier zijn ze dan de...Shabby Look A Likes. Gekocht bij Van Haren voor € 79,99!

I love Zeeman

Sommige van mijn vriendinnen willen er niet gezien worden maar ik hou van Zeeman, de super met de geel/blauwe tasjes. En helemaal sinds vorige week want toen scoorde ik er twee paar echte suede handschoenen voor € 4,99 per stuk. Het ene paar geef ik met een zelfgebreide sjaal en een paar oorbellen cadeau aan collega J. die net als ik dol is op Zeeman. Nu heeft J. het figuur van een fotomodel, in een jutezak ziet ze er nog tip top uit. J. werd onlangs gescout door een bekend modellenbureau maar, poseren als een veredelde kleerhanger, zo zei ze, dat leek haar helemaal niks. Aangezien ze dit blog ook leest weet ze alvast wat ze cadeau krijgt ;-)

Verliefd op Vlieland

Ik wil dit stukje eigenlijk beginnen met een lofzang op Vlieland, een gedichtje. In de plaatselijke boekwinkel lees ik achterop een dichtbundel een tekstje over het eiland en dat ljkt me wel wat. Maar op weg naar het hotel ben ik de regels alweer vergeten. Anyway met of zonder dichterlijk proza, verliefd op Vlieland ben ik al een jaar of tien. Afgelopen weekend waren we er weer, J. en ik. En de weekendjes verlopen altijd volgens het zelfde stramien....in Harlingen aangekomen hebben we alle Ranstadstress van ons afgeschud. Nou ja, bij het eten van een broodje in de restauratie....warme beenham....zie ik mensen aan boord gaan en ben ik bang de boot te missen, dus prop ik mijn broodje in een servet en stop het in mijn tas. Ook dat is iedere keer hetzelfde. In de haven aangekomen verliest iedereen zijn rang en stand en zijn we allemaal gelijk...tijdelijke eilandbewoners. De ene keer huren we een huisje (de Galei), de ander keer nemen we een hotel (Seeduyn dit keer). 's Avonds eten we in het Armhuis en wachten drie kwartier tussen iedere gang. Ook dat is hier normaal...tegen middernacht fietsen we terug naar ons hotel. J. op een fiets met versnellingen en ik eentje met een terugtraprem.
Zaterdagochtend fietsen we na het ontbijt naar het dorp, eerst even naar Eb en Vloed en dan naar het Posthuys, bijna 8 kilometer verderop in de Duinen. We blijven bijna drie uur en lezen alles wat we bij ons hebben...van sufferdje tot de Volkskrant en van Libelle tot de Marie Claire.
's avond eten we in het hotel...wel zo makkelijk...rollen we vanzelf ons bedje in....Op zondag nemen we de vroege boot en na Amsterdam begint de file.....we zijn weer thuis...bijna!